Խորխե Լուիս Բորխես (աֆորիզմներ)

Կյանքը երազ է Աստծո երազում:

Ինչը իրական է , երազ է, ինչը երազ չէ, չկա:

Մենք մյուսներին քննադատում ենք արարքներով, և ուզում ենք, որ մեզ քննադատեն հնարավորություններով:

Հայելիները և բազմացումը անտանելի են, երկուսն էլ կրկնապատկում են մարդկանց:

Գրականությունը կառավարելի տեսիլք է:

Փոքր տարիքում ինձ զարմացնում էր այն փաստը, որ փակ գրքի միջի տառերը չեն խառնվում և գիշերվա ընթացքում չեն կորչում:

Էֆիոպները կարծում են, որ կապիկները դիտմամբ չեն խոսում, միայն նրա համար որ իրենց ստիպեն աշխատել:

Ինչ որ մեկը հպարտանում է ամեն գրած գրքով, ես ամեն կարդացածով:

Երջանիկ են իրենց հարազատներին ներողները, երջանիկ է ինքն իրեն ներողը:

Ամեն մեկը յուրովի է պատկերացնում դրախտը, դեռ մանկության տարիներից ինձ համար գրադարանն է:

Դուք սիրահարված եք եթե հանկարծ նկատել եք, որ ինչ որ մեկը յուրահատուկ է:

Անուղեղների արարքները գերազանցում են խելամիտ մարդու երևակայությունը:

Անձրևը լցրեց օդը քառակուսի պատուհաններով:

Լինել գաղտնիքի տերը շատելի հաճելի է քան, այն բացահայտելը:

Դրախտի մասին ոչինչ չեմ կարող ասել, քանի որ այնտեղ չեմ եղել:

Պատճառները, որոնց համար մարդը կարող է սիրոլ կամ ատել մյուսներին, անթիվ են:

Երբեմն տղամարդը հասնում է կնոջ սիրուն, որպեսզի մոռանա նրան, որպեսզի այլևս չհիշի րա մասին:

Որտեղ նա էր, այնտեղ դրախտն էր:

Տարիները չեն փոխում մեր էությունը, եթե մենք այն ընդհանրապես ունենք:

Թարգմանության աղբյուրը՝ http://www.livelib.ru/author/226967/quotes/~2